Mar
30
2016

Плaн правядзеньня штогадовага зьезду Беларусаў Швецыі ў 2016 годзе

1. Адкрыццё штогадовага зьезду (пытаньне наконт правільна выкананай працэдуры скліканьня зьезду)
2. Зацьверджаньне павесткі дня
3. Абраньне старшыні зьезду
4. Абраньне сакратара зьезду
5. Абраньне адказнага за падрыхтоўку пратакола зьезду
6. Справаздача аб дзейнасьці
7. Эканамічная справаздача
8. Рэвізійная справаздача
9. Спыненьне паўнамоцтваў рады
10. Абмеркаваньне прапаноў з боку рады
11. Замацаваньне сяброўскага ўзносу
12. Абраньне:
a. Старшыні рады на адзін год
b. Касіра
c. Іншых сябраў рады, не меньш за 3, і не больш за 5 сяброў (уключая старшыню і касіра), плюс 3 намесьнікаў
d. Камісіі па вылучэньні кандыдатаў
e. Рэвізора
13. Іншыя выбары
a. Сяброў, якія маюць права подпісу
14. Іншыя пытаньні
a. Стратэгічны план 2016 (чарнавы варыянт)
b. Зьмены ў статут, якія былі зацьверджаныя на пазамінулым штогадовым зьездзе (у лютым 2015), калі яны пасуюць мэтам 2016.

Nov
25
2015

Артыкул-справаздача “Беларусаў Швецыі” з нагоды праектнага падарожжа “ForumSYD”

З 15 па 19 лістапада 2015 года адбылося праектнае падарожжа пад кіраўніцтвам арганізацыі “ForumSYD” з мэтай пашырэння практыкі і кантактаў сярод грамадскіх арганізацый краін Усходняга Партнёрства. У межах гэтага падарожжа прадстаўнікі некалькіх швецкіх арганізацый, у тым ліку і “Беларусаў Швецыі”, наведалі Кішынёў і Кіеў. Вось невялічкія замалёўкі пра кожную з краін.

Кішынёў, Малдова

Ужо ў перkk2шы дзень падарожжа апоўдні адбылася сустрэча прадстаўніка “Беларусаў Швецыі” з ажно пяццю беларусамі Малдовы. Напярэдадні вечарам і раніцай скантактаваліся з кіраўніцай “Беларускага Культурнага Руху Малдовы” Ганнай Мазур. Вельмі ўразіла, як за палову дня ў панядзелак сярод працоўнага тыдню ў яе атрымалася не толькі самой тэрмінова вылучыць вольны час, але і запрасіць на сустрэчу яшчэ чатырох сябраў дыяспары. Завіталі ў рэстарацыю традыцыйнай кухні Малдовы “La Plăcinte”, дзе сябры пачаставалі, не цяжка здагадацца, плачынтамі – пірагамі з бульбай і брынзай. Падчас нашай прыемнай, вясёлай і непрымушанай размовы, тым не менш, былі заўважаныя і падабенства, і адрозненні паміж суполкамі “Беларусаў Швецыі” і беларусаў Малдовы. Варта адзначыць, што сярод актыўных сяброў дыяспары ёсць тыя, хто прыехаў у Малдову 40 гадоў таму, напрыклад, рэдактар беларускамоўных перадач на “Тэлерадыё-Малдова” Генадзь Зеньковіч, і тыя, хто ў краіне зусім нядаўна. Як і ў Швецыі, большасць мерапрыемстваў арганізуецца на валанцёрскіх падставах у вольны час, галоўныя акцэнты – на мове, культурных падзеях і святкаванні традыцыйных беларускіх святаў. Таксама няма строгага абмежавання актыўнасці менавіта беларусамі, падзеі адчыненыя для ўсіх культур.

У той жа час, бkk1ачныя і адрозненні. Дыяспара Малдовы больш вялікая і разнастайная, у першую чаргу дзякуючы доўгаму супольнаму лёсу Беларусі і Малдовы ў складзе СССР, адсутнасці візаў паміж краінамі і рускай мове, якая з’яўляецца агульназразумелай для абедзвюх краін. Рэгулярна праводзяцца гурткі для дзяцей, не толькі па вывучэнні мовы, але і звычайныя творчыя, толькі з беларускай тэматыкай, напрыклад, маляванне арнаментаў, выраб упрыгожванняў для святкавання “Гукання вясны”. Вельмі адчулася, як розніца ў асабістых гісторыях большасці актыўных сяброў дыяспары адгукаецца на каштоўнасцях і падыходах да працы суполкі. Напрыклад, “Беларусы Швецыі” больш уважліва ставяцца да праваабарончых пытанняў, падтрымкі дэмакратычных каштоўнасцяў, аднаўлення цікаўнасці да гісторыі. Беларусы Малдовы падкрэсліваюць сваю апалітычнасць і ладзяць актыўнае супрацоўніцтва і з грамадскімі, і з дзяржаўнымі беларускімі ўстановамі.

Акрамя вышэйназванай, за два дні ў Малдове завіталі ў шмат іншых арганізацый, у тым ліку ў Інстытут па Правах Чалавека ў Малдове (IDOM), UNDP Moldova, філіялы швецкіх арганізацый Civil Rights Defenders і Individuell Människohjälp, Legal Resources Centre from Moldova (LRCM/CRJM) і East Europe Foundation. Супрацоўнікі і валанцёры IDOM, напрыклад, займаюцца прамоцыяй, падтрымкай і абаронай розных фундаментальных правоў чалавека, але факусуюцца ў першую чаргу на некалькіх больш вузкіх накірунках: правах людзей, якія жывуць з ВІЧ/СНІД; правах пацыентаў, у тым ліку з ментальнымі захворваннямі (у тым ліку абарона ў выпадках недобрасумленнай медыцынскай дапамогі); таксама правах людзей, якія знаходзяцца ў месцах часовага зняволення. Іншая арганізацыя, East Europe Foundation, з’яўляецца фондам, які перанакіроўвае грошы ад некалькіх буйных донараў (напрыклад SIDA і DANIDA) на больш дробныя праекты ў Малдове (50-100 праектаў рознай працягласці актыўныя на сённяшні дзень), якія датычацца адной з 7 актуальных праграм EEF: грамадзянскай актыўнасці, сацыяльнага прадпрымальніцтва, развіцця медыяў, лакальнага развіцця, моладзевых банкаў ці ўразлівых груп (дзяцей, ахвяр хатняга гвалту, людзей з абмежаванымі магчымасцямі і г.д). Кульмінацыяй візіту ў Малдову стаў удзел швецкай дэлегацыі ў Каардынацыйнай сустрэчы грамадскай супольнасці, арганізаванай пасольствам Швецыі ў Малдове. Акрамя нас, у сустрэчы прынялі ўдзел больш за 20 арганізацый Скандынавіі, Заходняй Еўропы і Малдовы, а прадстаўніца Еўракамісіі прэзентавала праграму “EU Roadmap for Engagement with Civil Society.”

Кіеў, Украіна

У Кіеў прыkk3ляцелі раніцай 18га, і ўжо праз некалькі гадзін завіталі ў дзве невялічкія, але вельмі актыўныя ўкраінскія НДА, Convictus і Studena, якія працуюць з пытаннямі гвалту на падставе гендэрнай дыскрымінацыі. Для Studena, напрыклад, адным з галоўных накірункаў дзейнасці з’яўляецца абарона правоў жанчын у арміі, а Convictus працуе з людзьмі, залучанымі ў сэкс-бізнэсе: як з работнікамі (жанчынамі, мужчынамі і трансгендарамі), так і з кліентамі. Вялікая ўвага надаецца пытанням прафілактыкі ВІЧ, рэінтэграцыі ў грамадства пасля турмы ці ўдзелу ў баявых дзеяннях. Асобным праектам для Convictus стаіць праца з трансгендарамі (не толькі тымі, хто неяк датычыцца сэкс-бізнэсу, а наогул), якія ва Ўкраіне адчуваюць зараз вялікую адасобленасць ад астатняй ЛГБ-супольнасці. Для трансгендараў (якіх зараз сярод кліентаў Convictus налічваецца каля 140) разам з кіеўскай грамадскай арганізацый трансгендараў “HPLGBT” арганізуюцца трэнінгі на тэму ўпэўненасці, самавыяўлення і аховы здароўя. Большасць праграм Convictus ажыццяўляецца ў Кіеве, але арганізацыя дапамагае сваім партнёрам па ўсёй Украіне экспертнымі ці трэнінгавымі матэрыяламі.

Што датычыцца сустрэч з беларускімі арганізацыямі ў Кіеве, то тут іх адбылося можна сказаць ажно тры. Першую зладзілі ўвечары 18га з украінцам – заснавальнікам і лідарам гуртку беларускай мовы. Гурток наведваюць галоўным чынам украінцы, якія цікавяцца мовай і культурай суседняй краіны, але апошнім часам далучылася і некалькі беларусаў.  Мовы падобныя, таму гурток ладзіцца ў фармаце размоўнай кавярні і звычайна праходзіць акурат у кавярні. Акрамя звычайных сустрэч, “БілРозмовКлуб” (“БелРазмоўКлуб”) прымае ўдзел у Днях беларускай літаратуры ва Ўкраіне і іншых мерапрыемствах, а таксама арганізуе свае. Напрыклад, 26 лістапада, з нагоды Дня Народзінаў Уладзіміра Караткевіча адбудуцца традыцыйныя чытанні яго творчасці каля помніка ў Кіеве, дзе, дарэчы, таксама знаходзіцца універсітэт, у якім Караткевіч пачаў пісаць на беларускай мове.

З 19 па 21 лістапада ў Кіеве праходзіў штогадовы Форум грамадзянскай супольнасці краін (а чаму краін тады з маленькай?:)) Усходняга Партнёрства, на які завіталі і лідары грамадскіх арганізацый з Беларусі. З імі давялося сустрэцца апоўдні 19га лістапада. Першая частка сустрэчы мела галоўным чынам характар абмену кантактамі, а сярод удзельнікаў былі такія волаты грамадскага сектару Беларусі, як Святлана Каралёва (Старшыня Каардынацыйнага камітэта Форуму, ранейшая генеральная сакратарка Нацыянальнага савета дэмакратычных моладзевых арганізацый і ініцыятываў Беларусі “РАДА”), вядомая праваабаронца Алена Танкачова, Ігар Рынкевіч, Улад Вялічка і іншыя. Другая частка сустрэчы адбылася ўжо з моладзевымі актывістамі, дзе мы не толькі абмяняліся кантактамі, але адразу абмеркавалі магчымыя тэматыкі для супрацоўніцтва, і правялі нешта накшталт дробнага брэйншторму наконт пэўных праектаў, якія “Беларусы Швецыі” могуць зладзіць разам з моладзевымі НДА з Беларусі.

Традыцыйна ўжо, завяршыўся дзень сустрэчай у пасольстве Швецыі ва Ўкраіне, а таксама цудоўнай вячэрай у рэстаране ўкраінскай кухні “Опанас”. Двое з удзельнікаў падарожжа засталіся ў Кіеве 20 і 21 лістапада, каб прыняць удзел у Форуме, а тры, у тым ліку і прадстаўніца “Беларусаў Швецыі”, раніцай 20 лістапада вярнуліся ў Стакгольм.

Коратка пра астатнія швецкія арганізацыі, якія прынялі ўдзел у падарожжы

ForumSYD

http://www.forumsyd.org/

ForumSYD – гэта незалежная пазапалітычная парасонкавая арганізацыя, якая з’яўляецца найвялікшай платформай грамадзянскай супольнасці Швецыі і ажыццяўляе дапамогу ў развіцці ў кантэксце правоў чалавека. У склад ForumSYD уваходзіць прыблізна 160 арганізацый у Швецыі, але працуе арганізацыя па ўсім свеце, у тым ліку мае беларускі філіял, які знаходзіцца ў Вільні.  У гэтым праекце “ForumSYD” выступіла ў якасці арганізатара і фасілітатара падарожжа, а супрацоўнікі таксама ўзялі ўдзел у Форуме грамадзянскай супольнасці, які праходзіў у Кіеве з 19 па 21 лістапада.

FN-förbundet (UN-association Sweden)

http://www.fn.se/

FN-förbundet працуе пад брэндам United Nations і ў якасці асноўных напрамкаў сваёй дзейнасці ставіць менавіта прамоцыю каштоўнасцяў ААН, адпаведных ведаў і практык. Але ў той жа час яна не з’яўляеца філіялам ААН і не атрымлівае ад іх фінансавай падтрымкі. Дзейнасць ажыццяўляецца праз шэраг доўга- і кораткатэрміновых праектаў, якія падаюцца ў розныя фонды. У арганізацыі на дадзены момант некалькі тысяч сяброў, каля 100 лакальных аддзяленняў па ўсёй Швецыі і каля 30 школ. Галоўнай мэтай падарожжа супрацоўніца FN-förbundet ставіла ўсталяванне кантактаў з іншымі арганізацыямі пад брэндам UN, якія працуюць у Малдове і Украіне, пошук менавіта незалежных UN-ассацыяцый ці арганізацый, якім было б цікава на сваёй базе такія асацыяцыі стварыць.

Män för jämställdhet (Men for Gender Equality)

http://www.mfj.se/

Гэтая арганізацыя спрабуе падняць пытанні гендарнай роўнасці паміж мужчынамі і жанчынамі з новага пункту гледжання. Звычайна ў фемінісцкіх арганіз
ацыях, ці ў цэнтрах дапамогі ахвярам хатняга гвалту, ці ў іншых арганізацыях, якія займаюцца правамі жанчын і мужчын, уся праца накіравана на жанчыну – то бок ахвяру, у той жа час як мужчыны, якія ў большасці выпадкаў з’яўляюцца выканаўцамі агрэсіі, застаюцца без увагі і працягваюць жыць са сваім і стэрэатыпамі ў галаве, і са сваімі невыказанымі праблемамі. Арганізацыя “Men for Gender Equality” накіроўвае вектар сваёй дзейнасці менавіта на мужчын, праводзіць для іх трэнінгі, ладзіць тэлефон і чат даверу, а таксама іншыя праекты. Сярод супрацоўнікаў НДА прыблізна роўная колькасць мужчын і жанчын, ўжо некалькі год вядуцца сумесныя праекты ў Расіі і Беларусі. У межах падарожжа супрацоўніца “Men for Gender Equality” ставіць сваёй мэтай прааналізаваць, як грамадскія арганізацыі Малдовы і Украіны працуюць з пытаннямі гендарнай роўнасці, а таксама ўсталяваць кантакты для новых праектаў.

PRO Sverige

http://pro.se/

Гэтая недзяржаўная арганізацыя, якая аб’ядноўвае пенсіянераў Швецыі, з’яўляецца філіялам міжнароднага аб’яднання PRO Global. У Швецыі на сённяшні дзень прыблізна 400.000 чалавек з’яўляюцца сябрамі НДА, якія дапамагаюць аднаму ці некалькім дробным яе філіялам. Галоўныя мэты PRO Sverige – павышэнне актыўнасці пенсіянераў у Швецыі. Робіцца гэта праз шматлікія культурныя, спартыўныя і адукацыйныя мерапрыемствы, гурткі, сумесныя падарожжы. Усе гэтыя праекты збіраюць штогод прыблізна 1,4 мільёны ўдзельнікаў толькі ў Швецыі. У падарожжы прадстаўнік PRO Sverige таксама шукаў новыя кантакты і перспектывы супрацоўніцтва з арганізацыямі краін Усходняга Партнёрства.

Ірына Азаранка

Oct
27
2015

Адбылася сустрэча з Міколам Статкевічам

MikolaS151026
26 кастрычніка ў Стакгольме адбылася сустрэча Міколы Статкевіча з тымі, хто цікавіцца сітуацыяй у Беларусі. У сустрэчы й размове ўзялі ўдзел таксама сакратар Сацыял-Дэмакратычнай партыі Швецыі Карын Емцін і старшыня Остгруппен за демакратыю й правы чалавека Марцін Угля. Перакладаў па шведску й беларуску першы амбасадар Швецыі ў Беларусі Стэфан Эрыксан.

Спадар Мікола распавёў пра свой час у зьняволяньні, падзякаваў за падтрымку й выказаў пажаданьне, каб палітыкі ў Эўропе на справах паказвалі, што дэмакратыя й правы чалавека ня ёсьць пустым гукам, як тое імкнуцца прадставіць улады Беларусі й Расеі. Пасьля ён адказаў на пытаньні прысутных, у тым ліку значнай групы сябраў Аб’яднаньня Беларусаў Швецыі.

Паглядзець запіс сустрэчы можна тут

Oct
20
2015

Пратакол сходу суполкі

Запрашэнне

(разасланае праз старонку суполкі ў Facebook і апублікаванае на сайце суполкі)

 

Беларусы Швецыі і сябры нашай суполкі!
Запрашаем усіх на сход з нагоды Дня нараджэння суполкі. Сустрэча будзе ўключаць фармальную і нефармальную часткі. Мы падвядзем некаторыя вынікі нашай актыўнасці за апошні год і правядзем выбары у Раду суполкі. Нефармальная частка – гэта менавіта Дзень нараджэння. Нашай суполцы шэсць гадоў!

>> Праграма мерапрыемства <<
+ Фармальная частка (15:00) :
— Справаздача старшыні.
— Справаздача скарбніка.
— Прэзентацыя па галоўных падзеях Беларусаў Швецыі 2015 года.
— Выбары старшыні і рады суполкі
— Карыстанне фінансамі суполкі
—  Група суполкі ў фэйсбуку

+ Нефармальная частка пачнецца ў 17:00 і акрамя прыемнай гутаркі, снедання і напояў, будзе ўключаць імправізаваную літаратурную частку, прысвечаную Святлане Алексіевіч, з чытаннем урыўкаў з яе творчасці.

Пратакол выбарча-справаздачнага сходу суполкі беларусаў Швецыі

Час і месца

17 кастрычніка 2015 г. па адрасу Ormbergsvägen 6, Gröndal, Stockholm

Прысутнічалі 9 сябраў

1.      Старшыня Юрый Кажура быў абраны старшынёй і прадставіў праграму сходу.

  1. Сход абраў Лану Вілебранд сакратаром.
  2. Справаздача старшыні.

Юрый прадставіў прэзентацію і распавёў пра шэсць год жыцця суполкі. Вось кароткія нататкі:

 

  • У суполцы ёсць стрыжань, ёсць каманда, за гэтыя 6 год мы сфарміраваліся як група.
  • Мы любім Беларусь не за грошы! – тое, што робяць сябры суполкі, яны робяць у свoй вольны час, а не як частку сваёй працы.
  • У нас цудоўныя сябры з вялікім індывідуальным патэнцялам!

Тут Юры  выказаў асабістую падзяку кожнаму з сябраў Рады, пералічыў іх працу і ўзнёсак у працу суполкі. Сход выказаў падзяку і тым сябрам, што былі сярод заснавальнікаў або ў пачатку дзеяння суполкі.

Алекс узяў слова і падзякаваў старшыні суполкі – за ягоную працу!

  • У нас усталяваліся традыцыі. Некаторыя традыцыя звязанныя з палітычнымі з’явамі на Беларусі, як напрыклад святкаванне Дня Волі, але ёсць проста культурніцкія традыцыі, як Каляды.

Удзельнікі сходу успомнілі і некаторыя “старыя” традыцыі, якія ў апошнія гады нам не ўдалося правесці, напрыклад Дзяды і наведванне могілак у Густаўсбергу, дзе пахаваны Васіль Лукашык. Васіль быў заснавальнікам першай суполкі эмігрантаў з Беларусі, якая была заснаваная ў 1948 годзе. Пад час абмеркавання з’явілася прапанова насамрэч весці адлік існавання суполкі з 1948 г. з адзначэннем, што яна была адноўленая ў 2009 годзе.

Юры падкрэсліў, што суполку не падзяляе палітыка. Суполка не ёсць платформай для выказвання асабістых прыхільнасцяў у палітыцы. Але нас, зразумела,  аб’ядноўвае агульная мара: дэмакратычная Беларусь з еўрапейскімі каштоўнасцямі, дзе людзі жывуць добра. Цікава, што Святлана Алексіевіч прывяла прыклад (якая мадэль найбольш падхыдзіць для Беларусі) менавіта скандынаўскіх краінаў, у яе добры досвед жыцця ў Швецыі.

  • 2014-2015 значна палепшылася актыўнасць сябраў

 

Чаго не хапае для далейшага развіцця суполкі:

 

  • Нас яшчэ мала ведаюць як беларусы, гэтак і шведы
  • У нас мала грошай
  • У нас бываюць асабістыя канфлікты: гэта шкада, бо калі ёсць канфлікт, мы хочам канструктыўна вырашасць яго. Мы баронім усіх нашых сяброў! Для нас важныя ўсе.
  • Узровень увагі да Беларусі можа знізіцца, праз агульны палітычны стан ў Еўропе і свеце. Цікава, як зменяцца санкцыі, як зменіцца сітуацыя, калі адчынецца абасада Беларусі ў Стакгольме. Мы чакаем, што ў суполкі будуць дыскусіі ў сувязі з гэтымі падзеямі.

 

Што суполцы патрэбна:

  • Нам патрэбныя перамены, патрэбныя новыя людзі, новыя думкі! Запрашаем!

 

Юрый абазначыў некалькі прыярытэтаў, што вызначыліся на наступны год:

  • Працягваем працу гурткоў (пры паддтрымцы Studieförbundet Vuxenskola), тэатральнага, швейнага
  • МоваНанова
  • Святлана Алексіевіч (сход пачаў абмяркоўваць дэталі : паспрабуем запрасць менавіта на сустрэчу з намі. Былі выказаныя некалькі прапаноў, як гэта можна будзе зрабіць).
  • Працяг адвакацыі, каб змяніць назву краіны па-шведску, з “Vitryssland” на “Belarus”.
  • Удзел у сеткі грамадскіх арганізацый Швецыі, якія зацікаўленыя ў супрацоўніцтве з краінамі-удзельніцамі Усходне-Еўрапейскага парнёрства (каардынатрам сеці з’яўляецца Forum Syd)

 

 

  1. Cправаздача скарбніка

Галіна распавяла, што ў суполкі ёсць рахунак у банку, але няма інтернэт-банка (з-за таго, што кошт паслугі занадта вялікі, а ў суполкі да гэтага году было зусім мала грошаў)

Унёскі заплацілі толькі каля 17 чалавек (1700 крон).

Але сёлета суполка атрымала грашовую падтрымку ад Studieförbundet Vuxenskola на правядзенне гурткоў і лекцыі (справаздача ёсць на старонцы ў інтернеце).

Тэатральны гурток прынёс 1900 крон, швейны 900 крон, лекцыя 6500 крон (Studieförbundet Vuxenskola рабіў спеціяльныю праграму “па спрыянні чытання”)

 

Калі ўбраць усе выдадкі на правядзенне мерапрыемстваў, на рахунку суполкі на 1 катрычніка 2015 года была 6621 крона.

 

Галіна адзначыла, што ўжо некалькі разоў яна плаціла 362 кроны сваіх асабістых грошаў за старонку суполкі ў інтэрнеце. Гэта, зразумела, трэба пакрываць з рахунку суполкі.

 

Сход адобрыў эканамічную справаздачу і падзякаваў Галіне за яе працу.

 

  1. Прэзентацыя па галоўных падзеях Беларусаў Швецыі 2015 года

Ірына паказала прэзентацыю і распавяла пра галоўныя мерапрыемствы гэтага году (паглядзіце прэзентацыю – вельмі цікава!). Некалькі момантаў: п’еса “Тутэшыя”, пастаўленая тэтральным гуртком, шырока асвятлялася ў беларускіх СМІ; на святкаванні Купалля госці не разыходзіліся да 7 гадзіны раніцы; упершыню суполка ўдзельчала ад свайго імя, з бандэроллю, у Стакгольмскім прайд-парадзе! Сход заўважыў, што многія мерапрыемствы суполкі адзначаюцца свядомым стаўленнем да гендэрнай роўнасці. Курсы па тэхналёгіі МоваНанова таксама папулярныя!

 

Ірына таксама распавяла і папрасіла ўзяць актыўны ўдзел у апытанцы наконт мерапрыемстваў суполкі.

 

  1. Выбары

Усе удзельнікі сходу прынялі ўдзел у абмеркаванні, якім павінен быць склад Рады і прапанову старшыні Юрыя аб выбары новага старшыні – у першую чаргу, каб даць магчымасць іншаму сябру Рады паспрабаваць свае сілы ў якасці старшыні. Пасля гучнага абмеркавання, аднагалосна сходам быў абраны Алекс Мельнікаў. Згодна статуту, рада складаецца з мін трох і макс пяці сябраў. На сходзе была вырашана ўвесці пазіцыю намесніка, каб на сустрэчах рады заўсёды была добрая колькасць удзельнікаў.

 

Сходам былі абраныя, адкрытым галасаваннем:

Галіна Краснянская (працягвае быць на пасадзе скарбніка)

Андрэй Катлярчук

Ірына Азаранка

Юрый Кажура

Алекс Мельнікаў (старшыня)

 

Павал Галушка, Мікалай Шалыгін і Ганна Ціханава былі абраныя  як намеснікі.

 

Згодна статуту, Старшыня суполкі і касір маюць сумеснае права подпісу дакументаў.

 

На сходзе прагучала прапанова і была адобрана ўвядзенне звання ганаровага сябра суполкі – каб адзначыць тых, хто сваёй дзейнасцю зрабіў значны ўнёсак у развіццё суполкі або працу на развіццё шведска-беларускіх адносін.

Прагучалі імёны Стэфана Эрыксана (які, апроч іншага, таксама прымаў удзел у пастаноўцы “Тутэйшых”) і Марыі Сёдерберг

 

  1. Карыстанне фінансамі суполкі

Сходам была прынятая прапанова Андрэя Катлярчука якая тычыцца карыстання фінансамі суполкі:

  • Старшыня і касір могуць прымаць рашэнне наконт выдаткаў, якія не перавышаюць 500 крон
  • Усе выдаткі больш за 500 крон павінны, згодна з усталяванай практыкай, па- ранейшаму адабрацца радай (з года праз э-пошту)
  • Выдаткі на мерапрыемствы папарадкоўваюцца прынцыпу раўнапраўнасці

 

  1. Група суполкі ў фэйсбуку

Сход абмеркаваў некаторыя пытанні наконт публікацыі і фармату старонкі суполкі ў FB. Сход вырашыў, што падзеі і артыкулы павінны быць адкрытыя (каб распаўсюджваць інфармацыю пра суполку і мерапрыемствы), але трэба думаць пра рызыку публікацыі фотаздымкаў і поўных імёнаў. Абавязкова кантактаваць з чалавекам і прасіць дазволу на публікацыю здымка або поўнага імя. Усе артыкулы, якія мадэратар палічыць непадыходзячымі для старонкі, будуць выдалаяцца (напрыклад, тэкст з лаянкай).

9. Юра падзякаваў удзельнікам і абвесціў сход скончаным.

 

 

 

. . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .
Пратакол вяла

Лана Вілебранд

Старшыня
Алекс Мельнікаў

Загрузіць прэзентацыю падзеяў за год: Padziei 2015

 

 

 

 

Oct
11
2015

Låt Aleksijevitj bli belarusisk i Sverige

Svetlana Aleksijevitj
Foto från nn.by

Bo Löfvendahls spalt “Aleksijevitj lär fortsätta vara vitrysk i Sverige” (http://www.svd.se/i-sverige-lar-svetlana-aleksijevitj-fortsatta-vara-vitrysk/om/svds-sprakspalt)

i gårdagens nummer av SvD har fått ett flertal av oss svenska belarusier att reagera med bestörtning. I spalten rättfärdigar Bo Löfvendahl en fortsatt benämning av folkgruppen belarusier som “vitryssar”. Han hänvisar till gammal svensk språksed och påpekar dessutom att vårt ursprungsland 1991 bytte namn från Vitryska sovjetiska socialistiska republiken till Republiken Vitryssland, vilket inte ger skäl till någon ändring på svenska, eftersom nyckelordet “Vitryssland” förblev detsamma. Detta är antingen en djup okunskap eller ett fruktansvärt hyckleri. Den sovjetiska delrepubliken hette mycket riktigt Vitryska sovjetiska socialistiska republiken (Белорусская Советская Социалистическая Республика / БССР/ Белоруссия). Men efter att Sovjetiska Vitryssland i början av 90-talet deklarerade självständighet, döptes det nya landet om till “ Republiken Belarus” (Республика Беларусь). Det gjordes officiellt genom att parlamentet antog en specialskriven lag som deklarerade den namnändringen – en gängse praktik för f.d. kolonier runt om i världen. Det är just därför som man slutade använda benämningen ”Byelorussia” på engelska och började med ”Belarus”. Att den förändringen inte har speglats i den svenska benämningen är något vi idag försöker problematisera och rätta till. Att svenska språkvårdare gjorde en miss för 24 år sedan är ett väldigt svagt argument för att låta allt vara som det är. När Siam 1948 bytte namn till Thailand var det ingen språksed som hindrade att den ändringen även skedde på svenska.

Vidare resonerar Bo Löfvendahl kring att exonymer är en vanlig företeelse, och att det vore orimligt att kräva att länder ska heta exakt likadant på alla språk. Detta är en väldigt cynisk snedvridning av skälen till vår plädering om att få slippa bli kallade något vi inte känner oss bekväma med. Vi har absolut inget emot att vår folkgrupp kallas något annat på svenska än vad den gör på belarusiska. Vi är endast emot att denna benämning innefattar en benämning på ett annat nu existerande folk. Om Bo Löfvendahl för ett ögonblick försökte sätta sig in i vår situation, hade han med all säkerhet förstått, att det är skillnad på att inte kallas bokstavligen “svensk” och att kallas “blådansk”. Om han i den fantasin dessutom föreställde sig Danmark som en gigantisk och korrupt kärnvapenstat som annekterar delar av sina grannländer, hade han kanske varit mer ödmjuk inför vår vädjan.

 

Yury Kazhura

Julia Lapitskii

Alex Melnikau

Sveriges Belarusier

Michael Sender

VD för Schibsted i Belarus

Jul
6
2015

Ірына Азаранка

Беларусы Швецыі святкавалі Купалле

У Стакгольме ў ноч з 4 на 5 ліпеня 2015 года моладзевы актыў беларусаў Швецыі адзначыў Купалле. Свята наведалі госці з некалькіх краінаў, у тым ліку мясцовыя жыхары.

На пачатку лета, натхніўшыся прыкладам украінскай дыяспары, беларусы Швецыі вырашылі ладзіць пэўныя актыўнасці як мінімум штомесяц. Першай спробай стала арганізацыя вечара беларускіх настольных гульняў у сярэдзіне чэрвеня, пасля чаго мы паспрабавалі сябе ў “больш сур’ёзным фармаце” і адзначылі Купалле. Распавяду пра мерапрыемства са свайго боку, таксама дадам пару словаў ад астатняй каманды.

Арганізоўвалі невялічкім актывам разам з Аляксеем Мельнікавым (з праўлення афіцыйнай суполкі дыяспары), праваабарончым актывістам Сяргеям Андросенкам і яго  партнёрам Аляксеем Куліком. Праграму пачалі ствараць яшчэ на пачатку чэрвеня, сканцэнтраваліся на тым, каб адлюстраваць як мага больш старажытных купальскіх традыцый, але зрабіць свята, цікавае для сучаснай моладзі і дарослых незалежна ад нацыянальнасці. Каб падтрымліваць атмасферу менавіта беларускага свята, падабралі адпаведную музыку, нацыянальную вопратку, стужкі з арнаментамі.

Свята ладзілі цалкам сваімі сіламі, не прыцягвалі ані спонсараў, ані гранты. Канечне, фармат атрымаўся трошкі аматарскі, але кожны працаваў аддана і ўкладаў душу і час так шмат, як атрымлівалася. Распрацавалі праграму ад пачатку вечара ажно да раніцы, але, вядома, ніхто, нават арганізатары, не ведалі, як усё адбудзецца на самой справе, як паставяцца да свята госці. І адбылося выдатна!

Распавядае Алекс Мельнікаў: Ідэя адзначыць беларускае Купалле засела ў мяне даўно. У Швецыі існуе вельмі падобнае Свята сярэдзіны лета (Midsommar), па папулярнасці параўнальнае з Калядамі. Свята з’яўляецца афіцыйным выходным днём, яго адзначаюць усе! Адрозненне і адначасова падабенства Мідсомар і Купалля, мне падавалася, выдатна пасавала б беларускай грамадзе ў Швецыі. Звадзіць карагод разам з дзеткамі вакол упрыгожанага кветкамі слупа апоўдні, паспяваць мілыя дзіцячыя песенькі, пасядзець разам за святочным сталом – да гэтага цяпер збольшага зводзіцца Мідсомар. А праз пару тыдняў дапоўніць больш дарослым беларускім Купаллем з вогнішчам апоўначы, закаханымі парамі, купаннем на світанку.

На жаль, водгук на гэтую ідэю з боку суполкі не вызначаўся празмерным энтузіязмам. Спасылаліся на традыцыйны для Швецыі час масавых адпачынкаў. Як мне падаецца, справа хутчэй у тым, што большасць сябраў суполкі належыць да пакалення, якое ўжо/яшчэ не мела традыцыі адзначаць Купалле. Таму я вельмі рады яскраваму энтузіязму новых, маладзейшых сябраў суполкі, якія зладзілі нашае першае ў Швецыі беларускае Купалле!

Свята атрымалася захапляльным не толькі для нас, але і для шматлікіх сяброў з Украіны, Расіі, Швецыі і, дарэчы, прыцягнула шмат каго з выпадковых людзей, якія адпачывалі побач. Яны цікавіліся прыгожымі і чароўнымі традыцыямі і бел-чырвона-белым сцягам, які мы мелі на свяце. Застаецца толькі спадзяваца, што і самі мясцовыя беларусы выкажуць большую цікаўнасць наступным летам!

Таксама дадае Сяргей Андросенка:Адна з мэтаў нашай арганізацыі – гэта спрыяць захаванню беларускай мовы і ідэнтычнасці, нашае Купалле таксама файна спрацавала і на іншыя мэты “Беларусаў Швецыі”: аб’ядноўваць і ствараць кантакную платформу для беларусаў, якія жывуць у Швецыі; спрыяць развіццю кантактаў паміж народамі Швецыі і Беларусі; распаўсюджваць веды і абуджаць грамадскую думку вакол Беларусі ў Швецыі. Таксама мы з захапленнем назіралі, як “Згуртаванне беларусаў Канады” арганізуе Купалле ў Таронта, наша каманда не хацела ў культурным плане Скандынавію пакідаць без гэтага вясёлага традыцыйнага папулярнага беларускага свята. Можна сказаць, што ў пэўным сэнсе нашы землякі, якія жывуць у Канадзе, таксама нейкім чынам натхнялі нас – ну, у прыватнасці, мяне дакладна. У падрыхтоўцы свята мы выкарыстоўвалі традыцыйныя абрады, але троху іх адаптавалі пад сучаснасць. Напрыклад, шведскае Купалле было гендарна нейтральным: мы лічым, што некаторыя гендарныя стэрэатыпы мінулага больш не адпавядаюць духу часу”.

Ірына Азаранка

Фотаздымкі – Меко Чачава, Сяргей Карэтнікаў

 


Mar
11
2013

Віншаваньне ад Старшыні Рады Беларускай Народнай Рэспублікі Івонкі Сурвіллы

Дарагія Суродзічы!

Ад імя Рады Беларускай Народнай Рэспублікі,  віншую Вас з нашым вялікім нацыянальным сьвятам,  угодкамі таго слаўнага 25-га Сакавіка 1918 году,  калі наш народ абвесьціў незалежнасьць сваёй дзяржавы. У той памятны год, мы афіцыйна перасталі быць абарыгенамі Паўночна-Заходняга Краю Расейскай Імпэрыі ды сказалі сьвету, што мы – і толькі мы – маем права гаспадарыць на нашай – спрадвечна нашай – зямлі.

Заняло праўда яшчэ больш за 70 гадоў цяжкога змаганьня, пакуль Беларусь сталася сувэрэннай Рэспублікай. Але сёньня, ня гледзячы на здраднікаў, якія перахапілі ўладу, ня гледзячы на змушанае маўчаньне, Беларусь жыве – жыве ў супраціве гвалту над свабодай, над правамі чалавека і нацыі.

Так як мы калісь з году ў год пацяшалі сябе, што ніводная імпэрыя ня вечная і што «загляне сонца і ў наша ваконца», сёньня мы таксама ведаем, што дні ўзурпатара палічаныя і ні яму ні ягоным спонсарам ня ўдасца ўжо сьцерці Беларусь з карты сьвету.

Беларусы — народ цярплівы.  Мы цэнім жыцьцё, але мы не рабы. Няхай дыктатар ня думае,  што памяркоўнасьці і цярплівасьці беларусаў няма канца.

Наш народ ня раз выходзіў «шчыльнымі радамі» бараніць сваю зямлю. З Божай дапамогай, ён і гэтым разам абароніць жыцьцё рэспублікі сваёй!

Жыве Беларусь!

Івонка  Сурвілла, Старшыня Рады
Беларускай Народнай Рэспублікі
Jan
22
2013

Заява суполкі з нагоды департацыі Вольгі Класкоўскай

Суполка беларусаў Швецыі з вялікім жалем успрыняла рашэнне Міграцыйных уладаў Швецыі аб дэпартацыі беларускай грамадзянкі Вольгі Класкоўскай.

Вольга з’яўляецца сяброўкай суполкі напрацягу некалькіх гадоў, і напрацягу гэтага часу мы былі сведкамі яе цяжкага лёсу, выкліканага пераважна палітычнымі прычынамі, звязанымі з яе асабістай барацьбой з рэжымам Аляксандра Лукашэнкі на Беларусі, а таксама падтрымкай барацьбы свайго брата палітычнагя вязня рэжыму Аляксандра Класкоўскага.

Вольга стварыла сям’ю і нарадзіла сына ў Швецыі ў надзеі атрымаць больш стабільнае і вартае чалавека жыццё. Зараз дэпартацыя разлучае яе з сям’ёй і фактычна пакідае ей адзіную магчымасць вярнуцца ў Беларусь, дзе пры цяперашніх палітычных умовах як у Вольгі, гэтак і ў яе дачкі няма чалавечай будучыні і чалавечага шчасця.

Швецыя напрацягу доўгага часу з’яўляецца прыкладам падтрымкі простых беларускіх грамадзян, якія сталі ахвярамі рэжыму Лукашэнкі. Прымаючы гэта да ўвагі, а таксама ўлічваючы вельмі складаны асабісты лёс Вольгі Класкоўскай, суполка беларусаў Швецыі заклікае Міграцыйныя ўлады Швецыі прыпыніць дэпартацыю Вольгі Класкоўскай і разгледзець яе справу з улікам верагоднай пагрозы для яе жыцця ў выпадку яе вяртання ў Беларусь.

Jan
17
2013

Беларускія каляды. 12 студзеня, 2013

Калі Вы раптам 12 студзеня ўжо надыйшоўшага 2013 года апынуліся ў Грондалі, у Вас быў шанс пабачыць сапраўднага Каляднага Дзеда Мароза, запаліць беларускую ялінку і атрымаць падарункі! Чацверты года запар мы сабраліся разам суполкай, каб адзначыць Беларускія Каляды.
Галоўнымі ўдзельнікамі, канешне, былі нашы самыя маленькія беларусы. Разам мы паклікалі Дзеда Мароза, які запаліў святочную ялінку. Далей нашых маленькіх сяброў чакалі конкурсы, за якія Дзядуля шчыра дарыў цукеркі і іншыя чароўныя рэчы з свайго даволі вялікага меху.
Хутка да конкурсаў далучыліся і дарослыя. Было вясёла! Але сапраўды бліскучыя і шчаслівыя вочкі нашых дзетак немагчыма забыць…
Цудоўна, што мы мелі магчымасць сказаць добрыя пажаднні адзін аднаму. Яны патрэбныя нам усім, і вельмі хочацца верыць, што яны здзейсняцца.
Быў час і на нашу традыцыйную інтэлектуальную віктарыну, якую ладзіў Андрэй Катлярчук. Высветлілася, у прыватнасці, што далека не ўсе добра ведаюць нашых спарстменак і сучасны беларускі гімн. З сямі пытанняў віктарыны каманда-пераможца адказала толькі на пяць. Так што ёсць над чым працаваць напрацягу года!
Дзякуй усім за смачную ежу і добры настрой! Шчыра жадаю добрага на падзеі і пазітыўныя ўраджанні Новага года! Няхай простае шчасце і здароўе не кідае вас і нашых родных землякоў на Беларусі. Жыве Беларусь і наша беларуская суполка ў Швецыі!
Юрась Кажура

Фота са святкавання тут

Aug
17
2012

PRESSMEDDELANDE FRÅN SVERIGES BELARUSIER

Den senaste tidens eskalerande diplomatiska konflikt mellan Sverige och Belarus är en mycket bekymmersam trend i relationen mellan våra två hemländer. Sveriges Belarusier, vars uppgift bland annat är att föra svenskar och belarusier närmare varandra, ser den ömsesidiga utvisningen av diplomater som ett starkt bakslag för våra strävanden.

Belarusier som är bosatta i Sverige, våra belarusiska vänner och släktingar samt våra svenska vänner och makar kommer att drabbas hårt av denna händelseutveckling. Det kommer att blir svårare att få visum, våra affärskontakter hotas och våra möjligheter att utnyttja våra medborgerliga rättigheter, såsom att delta i politiska val, erhålla pass och konsulära tillstånd går ner till ett minimum. Likaså blir det mycket svårare för våra vänner och släktingar i Belarus att besöka oss i Sverige i och med stängningen av den svenska ambassaden i Minsk.

Som Sveriges belarusiska (vitryska) invandrarförening vill vi samtidigt markera att Sveriges Belarusier fördömer den belarusiska statens beslut att inte förlänga den svenska ambassadörens visering och lägger skulden för den därefter uppkomna konflikten ensidigt på den belarusiska regimen och dess ledare Alexander Lukasjenka i synnerhet. Vi anser att Stefan Eriksson har under hela sin tid som Sveriges ambassadör i Minsk agerat i linje med det svenska regeringens politik gentemot Belarus, vars uttalade ställningstagande är att stödja det civila samhället, människorättsorganisationer och demokratirörelsen, ett ställningstagande som även Sveriges Belarusier delar.

Med sitt genuina engagemang för den belarusiska kulturen, historien, musiken och språket, som Stefan Eriksson för övrigt har lärt sig att tala obehindrat, har denne svensk förtjänat en stark respekt bland det belarusiska folket och har blivit en symbol och en förebild för många belarusier, som tidigare varit vana att inte bli sedda som en distinkt nation av andra utlänningar. Vi beklagar djupt att de belarusiska statliga medierna och deras högsta ideolog har ägnat den senaste veckan åt ogrundad och vansinnig smutskastning av denna mycket hederliga man, som istället borde ha fått en medalj och en gata döpt efter sig.

Vi tar därmed totalt avstånd från alla påhopp och anklagelser mot både den svenska ambassaden och Sverige som har hörts från Minsk under den senaste tiden. Lukasjenkas och hans mediers kritik mot Sverige är primitiv, barnslig och helt typisk för diktaturstater. Vi vill vända oss till det svenska samhället och uppmärksamma svenskarna på att dessa lögnaktiga röster inte är det belarusiska folkets röst, och definitivt inte de svenska belarusiernas.

Vi är tacksamma för att Sverige vågar stå upp för våra landsmäns rättigheter, även om det kostar Sverige en och annan örfil från en repressiv regim som säger sig representera det belarusiska folket. Ett särskilt tack vill vi rikta till utrikesminister Carl Bildt för att han inte har vikt sig för Lukasjenkas skrämsel utan har markerat att demokratiska värderingar är viktigare än diplomatisk pragmatism.

Vi hoppas att den svenska regeringen ska göra allt för att i möjligaste mån försöka förhindra att denna konflikt skulle leda till ett minskat socialt, kulturellt och ekonomiskt utbyte mellan våra länder. Den svenska närvaron i Belarus på alla plan, liksom möjligheten för belarusier att besöka Sverige, är oerhört viktiga för att det belarusiska civila samhället ska kunna växa fram trots regimens repressalier, och att en Sverigefientlig militärdiktatur inte ska kunna slå rot på andra sidan Östersjön.